Levensvragen
Wat de dood voor mij betekent.
Na een innerlijke zoektocht naar de dood en een zoektocht naar het doel van het leven, voelt de dood voor mij als een liefdevolle gebeurtenis.
Weer terug naar een verblijf waar liefde en warmte is.
We kunnen het zelfs zien als een bevrijding, want we zijn dan bevrijd van onze aardse beperkingen.
Ik geloof dat we daar naartoe gaan waar wij op zijn afgestemd.
Wat we hebben ontwikkeld aan geestelijk inzicht en liefde in ons leven hier op aarde.
We weven als het ware ons eigen kleed van afstemming en als we al enige mate van liefde hebben ontwikkeld dan zal dat een lichtkleed zijn.
Denk nou niet: Oh, ik heb zulke erge dingen gedaan… voor mij geldt dat niet.
Jawel ook dan geldt het ook voor jou, hoe erg ook, als je dat bewust bent geworden is dat juist de heling in jou.
Er zijn voorbeelden van mensen die op een bijzondere manier zijn veranderd van bijvoorbeeld crimineel tot een medelevend mens.
Dat licht in ons wat steeds verder kan groeien, totdat we niet weer hoeven terug te keren naar de aarde. Dan is de Roos in ons hart tot volle bloei gekomen. Men kan ook zeggen het Christusbewustzijn in ons is gerealiseerd.
De Christus in ons, die in ons allemaal ligt te sluimeren totdat we zo bewust zijn en leven en zoveel liefde hebben ontwikkeld, dat we de Christus zijn.
Welke we in diepste wezen al zijn, maar door de versluieringen, onze angsten, hebzucht, macht, zelfafwijzingen enz. ervan zijn afgedwaald er niet meer zo goed bij kunnen soms.
Hier noem ik Christusbewustzijn, maar andere religies of groeperingen noemen het misschien anders. Dat is GOED.
Laten we niet oordelen, laten we de ander vrijlaten.
Laten we ook elkaars religie of overtuiging niet opdringen.
Laten de ander respecteren zijn of haar weg.
Het is net in welk wiegje je geboren bent, maar waar het in diepste wezen om gaat is naar mijn gevoel vanuit de liefde in ons hart te leven.
Onszelf respecteren en ieder ander.
Onszelf omarmen en ieder ander.
Ook de mens die zich “nog” niet bezig houd met bewustwording, die nog bv hebzucht heeft zal na zijn of haar overlijden met liefde worden omringt om hem of haar op te roepen en te bemoedigen het licht te zoeken.
Zich op het licht te richten.
Er bestaat geen straf, ook al heb je iets vreselijks gedaan. Wie zonder zonde is… werpe de eerste steen een oh zo bekende maar ware uitspraak.
Sommige mensen twijfelen al aan zichzelf of God hun wel lief zal hebben door heel kleine “foutjes” waardoor men zo’n grote angst heeft of die god wel niet…
Nee, weg met die angst, God is liefde, God veroordeeld niet, God, welke sommige mensen als een persoonlijke God zien en andere als een kosmische energie, of zon. Sommigen geloven in de natuur. Allemaal goed.
Laten we daar ook geen oordeel over hebben.
Nee Gods toorn bestaat echt niet, God is LIEFDE.
Eerst was ik bang voor de dood, maar nu ik al heel wat mensen heb mogen afleggen en een paar keer bij het sterven zelf aanwezig ben geweest, heb ik daar geen angst meer voor.
Ik ervoer dan een leeg lichaam.
Vlak voor het overlijden zat er nog die mens in met alle emoties en eigenschappen en nu was het inderdaad die lege omhulsel, welke we dan met respect wasten en mooi aankleden en verzorgden.
Meerdere keren krijg ik een blij gevoel bij een overledene, eerst kon ik dat niet plaatsen en nam het mezelf kwalijk. Ik dacht: Hoe kan dat nu denken? Die mens is dood en ik ben blij. Jaren heb ik
daarmee geworsteld, maar nu snap ik het. Die mens is juist bevrijd en we kunnen ook vieren dat deze mens klaar is.
Dat deze mens op de voor hem of haar juiste tijd weer terug mag naar de plek waar liefde heerst.
Leeftijd speelt kosmisch geen rol, elk leven hoe jong of oud ook is rond. E ziel heeft de juiste ervaringen mogen opdoen en zich dan weer voor bepaalde tijd terugtrekken.
We mogen en kunnen het leven vieren welke deze mens op aarde heeft gehad. Dat we die hebben mogen kennen.
Mijn moeder vond het mooi dat mijn man haar kist ging maken en ik mocht de bekleding maken . Samen met mijn moeder heb ik de bekleding en kant uitgezocht.
Dat was zo dankbaar werk.
Soms kwamen mensen bij ons in huis terwijl we nog aan het werk waren en de kist in de kamer stond.
Sommigen schrokken daar van, omdat misschien net een dierbare was overleden of de eigen angst voor de dood kwam aan de oppervlakte.
Maar toen ik daar rustig over vertelde en uitlegde gingen ze er met meer
vertrouwen naar gaan kijken.
Later zeiden juist die mensen: “Wat was dat mooi”
5 mei 2015 overleed onze jongste zoon op 37 jarige leeftijd na zeven heel heftige jaren. Zware psychoses heeft hij gehad.
Uiteindelijk kon hij niet meer en heeft zichzelf bevrijd.
Toen heeft mijn man samen met onze oudste zoon, zijn broer, wederom een kist gemaakt en ik de eenvoudige bekleding omdat het snel moest.
Onze dochter, zijn zus, heeft veel voorbereidend werk gedaan voor tijdens de afscheidsbijeenkomst.
We hebben allemaal gesproken en vrienden hebben gesproken en vooral muziek gemaakt. Het was echt een afscheidsfeest.
Bij zijn kist, die een aantal dagen bij ons in de kamer heeft gestaan, voelde ik me zo sereen en blij en heb vele mensen mogen troosten.
Ik heb zijn vreugde en blijheid en bevrijding mogen voelen.
Nu na iets meer dan een jaar heb ik er nog steeds vrede mee dat hij niet meer op aarde is in zijn lichaam, omdat ik kan aanvaarden dat dit zijn weg was. Hoop intens en heb daar ook tekens van mogen ontvangen, ook via andere mensen, dat hij in dit leven is gegroeid en het nu goed heeft.
Als je dit leest en je denkt: Ja ik wil ook vrij zijn, heb geen zin meer in het leven, of kan niet meer.
Ik zal jou beslissing respecteren, maar zal je toch aanraadden om hulp te zoeken, omdat jij mag weten dat er wel mensen zijn die om je geven.
Soms, vaak is het de moeite door dat diepe dal hen te gaan om weer het licht te zien in jou leven.
Persoonlijk heb ik heel serieus twee keer in bepaalde periode ook met de keuze van niet meer te willen leven geworsteld.
Toch kon ik de kracht vinden door te gaan en ben daar nu dankbaar voor.
Zoek hulp, jij bent het waard. Je bent geliefd, ook al voelt het even niet zo.
Er zijn mensen die om jou geven, echt waar. Ook ik hou van jou.
Nu mag ik nog aan het laatste stukje van vergeving werken.
Ik ben ervan overtuigd dat het anders had gekund, ik geloof namelijk dat er heel veel in de zorg veranderd mag/moet worden, zodat
mensen echt geheeld mogen worden.
Nu houd men vaak ziektebeelden in stand, zowel lichamelijk als geestelijk.
In de geestelijke gezondheidszorg krijgt men vaak een etiket en word gezegd:
Je wordt nooit meer beter en je moet je hele leven medicijnen gebruiken.
Ik weet dat het anders kan.
Ook weet ik en accepteer dat voor sommigen geen lichamelijke of geestelijke genezing op dit moment mogelijk is.
Dan is er de wens dat toch die ziel door alle pijn en verdriet heen een stuk bewustwording heeft mogen ontwikkelen of ontvangen.
Ziektes, lichamelijk of geestelijk of andere vormen van strijd, zijn niet fijn te ervaren, toch denk ik dat het zin heeft, dat het de ziel verder kan helpen.
Op een dieper niveau schuilt er een soort van cadeau in, die dan niet in zo’n mooie verpakking zit.
Maar als het dan uitgepakt is, dan verschijnt daar dat prachtige cadeau van bewustwording.
Juist vanuit het diepste donker, word een prachtig licht geboren.
Daarom mogen we ook goed na gaan denken over orgaandonaties of euthanasie.
Mogen we ingrijpen? Ja enerzijds hebben we een eigen keus, anderzijds is de vraag of men er voldoende van af weet wat de gevolgen kunnen zijn.
Humaan moeten we natuurlijk ten alle tijden blijven, maar soms is een andere benadering helend, de echte humaniteit. Soms geneest iemand op wonderbaarlijke wijzeSoms niet lichamelijk, maar als er dan die geestelijke groei is, dan juicht de ziel.
Soms kan men het leven beter aan door er anders naar te kijken en mee om te gaan.
Op en andere plek van deze site gaan we verder in op orgaandonaties en euthanasie.
Weet dat uit het diepste donker het mooiste licht word geboren.
We hoeven dus nooit bang te zijn, er is altijd liefde en begeleiding en dood zoals er vaak naar gekeken word, hoe we erover denken bestaat eenvoudig niet. Het is als een jas die niet meer past en hier achter laten, we hebben het lichaam niet meer nodig.
We kunnen ook zeggen we gaan naar een andere werkelijkheid.
We nemen mee wat we in dit leven hebben eigen gemaakt en mogen weer verder groeien op een ander plek.
Een plek vrij van aardse beperkingen, vrij van de versluieringen die ons hier parten spelen.
Door de ervaringen van het leven, die voor velen en ook voor mij heftig waren, kunnen we steeds meer en meer vertrouwen krijgen dat Liefde de weg is en dat liefde overwint.
Er is Liefde voor iedereen.
Dus ook voor jou, hoe je verleden ook was.
Hoe je leven er ook nu op dit moment uitziet.
Je mag jezelf vergeven, want je handelde, sprak of dacht naar jou niveau op dat moment.
Wees gerust, vertrouw!
Zo kan je als jou tijd er aan komt, vol vertrouwen, ondanks je emoties
zoals zelfafwijzing, schuldgevoelens, angsten en twijfels achter je laten.
We kunnen dan geruster, naar ons eigen aardse einde gaan (uit)kijken en daar met vertrouwen naar toe groeien.
Na ieder einde is er immers een nieuw begin.
Wens jou vanuit heel mijn Hart Liefde en Vertrouwen.
Wens je vanuit heel mijn Hart voor Nu een mooi leven.
Tine Bouman.